Madali

Mahuhuli ka na
sa trabaho kaya
kinakaladkad mo ang
ang paa
sa daan
Mabilis
Patintero sa iba pang
naglalakad, sa bisikleta
sa tindera sa daan
Nang makasalubong
mo ang isang taong
gulat na gulat
na makita ka
Bahagya kang huminto
ngunit agad ding binawi
ng pagmamadali
ang iyong pagtataka
Ilang hakbang
pagkalampas
sa nakitang tao
Bigla mong naalala
ang pangalan niya-
si Kamatayan.
At lumingon ka pabalik

maging mabait

lagi tayong sinasabihan

na unawain ang ibang tao, ang kanilang

pagtingin

kahit pa gaano

ito kaluma

kabaliw o

nakakainis.

may isang nagsabi

na tingnan

ang kanilang pagkakamali

ang kanilang naaksayang buhay

nang may

kabaitan,

lalo na kung sila’y

may edad na.

ngunit ang edad ang kabuuan ng

ating mga mga nagawa.

tumanda sila

nang sobra

dahil sila’y

nabuhay

nang walang sentro,

tumanggi silang

makakita nito.

hindi nila kasalanan?

kanino kung gayon?

sa akin?

sinabihan Akong itago

ang aking pagtingin

sa kanila

dahil sa takot ng kanilang

takot.

hindi krimen ang pagtanda

pero ang kahihiyan

ng sinadyang

maaksayang

buhay

sa lahat ng maraming

sadyang

naaksayang

mga buhay

ay krimen.

*Pagtatangka na isalin ang tula ni Bukowkski na Be Kind.

Kwentuhan

Kinita niya ang kaibigan sa lugar na madalas kainan ng mga nagmamadali. Agad silang umalis sa lugar pagkatapos magpalitan ng kanina ka pa? at hindi naman. Sabay na nagsalita ng tara?. Alam na alam ng kanilang paa ang kanilang pupuntahan. Naglakad sila kasabay ng kwentuhan tungkol sa masarap na luto ng laing ng kanilang mga asawa.  Dumaan din sa kanilang harapan ang kwentuhan sa kakayahang lutuing mga putahi at kung anong pagkain ang nilalagyan ng sibuyas, bawang at luya at kung ano ang hindi.

Nakarating sila sa isang minimart, bumili ng inumin at chichiria na pupuno sa oras ng paghihintay. Dinugtungan ang kaninang kwentuhan ng mga gawaing bahay, gawain sa opisina, sagutan at awayan sa kani-kanilang boss. Inisa-isa rin nila ang mga taong nakasama’t inibig sa kanilang buhay. Nang wala nang mailabas ang chichiria’y nagpasya silang magtungo sa ukayan. Doon nila hinanap ang mga kunsunadang sapatos, damit at bag.

11:58 ng tanghali. Mainit. Di pangkaraniwan ang dami ng tao sa gilid ng kalsadang abala sa mga nagdaraan. Nakakita ng magandang blouse ang isa, itinaas niya ito’t ipinakita sa kasama sabay pagtatanong ng mata kung maganda’t bagay ba sa kanya. Alas-dose na, tugon ng isa. Nagmadali silang maglakad palabas sa ukayan. May kung anong ingay sa kalsada.

Sagot, sagot, sagot sa Kahirapan!

Ilang piraso ng lumbay

  1. Walang kapares na medyas.

  1. Nag-iisang toothbrush sa lalagyang baso.

  1. Isang masinop na masinop na lagayan ng sapatos. Ang lahat ay nakaayos. Magkakasama ang magkakapares. Pantay-pantay ang pagkakalagay.

  1. Isang kumot na kapos sa kanyang pinaglilikuran. Handang magsilbi ngunit nasa hanggahan na ng kanyang limitasyon.

  1. Isang babaeng nakahiga sa malaking kama. Tanging ang kanang bahagi lamang ang inookupa animo’y may naghahati sa magkabilang panig. Umuusal ng dasal na sana’y magising nang may katabi sa pahingahan.

  1. Inaalikabok na libro sa mesa.

  1. Said na tubig sa plorera.

  1. Sulat na hindi pa nabubuksan.