Tatlong taon na akong guro sa iba’t ibang unibersidad. Sa tatlong taon, naka-apat na eskwelahan ako. Madaling makapasok sa mga eskwelahan, may kinalaman ang eskwelahan na pinanggalingan ko kaya ako pinansin ng mga eskwelahan, pero mahirap manatili. Tumagal lang ako ng isang semestre sa tatlo sa apat na eskwelahan na pinasukan ko. At dalawang taon mahigit na sa kasalukuyan kong pinagtuturuan.
Sa umpisa, masasabing maluwag ang pamamalakad sa mga eskwelahan na napasukan ko. Ikaw ang gagawa ng sariling silabus, ikaw ang bahala sa readings o maaaringmagdagdag ng readings, wow! academic freedom. Hindi mo kailangang manatili sa faculty room para makipagplastikan sa mga kapwa guro mong hindi mo alam kung makakasundo mo o hindi. Didikitan mo lang ang kakilala mo dahil ka-eskwela mo. Papasok ka sa oras ng klase mo at aalis ka pagkatapos nito. Teach and go, ‘ika nga nila.
Hindi ko alam na maging sa konsultahan hinggil sa mga estudyante mong tagilid sa klase ay sariling sikap din. Walang pamamaraan ang teach and go na mga guro para ikonsulta ang mga sumusulpot na usapin tulad ng laging pagliban ng mga estudyante, ng medyo kakaibang estudyante sa karamihan, ng pag-unlad ng estudyante sa ibang larangan o di kaya ay kakonsultahan sa pamamaraan ng pagtuturo, dagdag na babasahin at iba pa.
Dahil teach and go, hindi ako nakapaloob sa kahit na anong permanenteng komite sa eskwelahan kung saan mas matatanaw sana ang tinutungo ng eskwelahan at mga estudyante. Kailangang mangapa sa mga ganap kay F, sinumpong na naman daw. Mabibigla ka na lamang na tititigan ka na lamang nang masama ng isang estudyante mo dahil lang biniro mo siyang minarkahan sya ng pagliban (akala mo ay bumubuo ka lang ng rapport)– malalaman mo na lamang na espesyal pala ang kalagayan niya. Makakarinig ka na lang ng biglang sisigaw o di kaya paulit-ulit ang sinasabi sa recitation kahit na in-acknowledge mo na ito.
Hindi naman marami ang mga iyan sa mga naging estudyante ko. Mayroon namang ibang uri tulad ng mga estudyanteng mas maraming beses pa ang itinambay sa labas kaysa sa loob ng klase (hindi mo rin masisi). Estudyanteng maraming excuses sa pagliban sa klase, namatay na ata lahat kahit pinsan sa tuhod. At pumunta sa ospital, lamay o burol.
(Itutuloy ko na lang bukas, inaantok na ako…)
scratch paper 